Ο Φυσιοδίφης στον Ποταμό Αμαζόνιο

Θα θυμάστε ότι ο Alfred Wallace, ο σημαντικός-αλλά και σεμνός-συνιδρυτής της Εξελικτικής Βιολογίας, ξεκίνησε την καριέρα του ως φυσιοδίφης, με την πραγματοποίηση ενός παράτολμου ταξειδιού στον Αμαζόνιο, που σκοπό είχε, τη συλλογή δειγμάτων ζώων και φυτών τα οποία, αφού κατέγραφε, θα πωλούσε στην, ακμάζουσα τότε, αγορά δειγμάτων των μεγάλων Ευρωπαϊκών  Μουσείων Φυσικής Ιστορίας.

Σύντροφος λοιπόν του Wallace σε αυτήν την αποστολή ήταν ο Henry Walter Bates. Αν έχετε ξεχάσει το όνομά του, ίσως να μην έχετε ξεχάσει τον  όρο βατεσιανή μιμικρία ή βατεσιανός μιμητισμός, που αποδόθηκε προς τιμήν του, επειδή αυτός ανεκάλυψε, πως ένα ακίνδυνο (ή εύγευστο) για τον θηρευτή του είδος, αποφεύγει να γίνει λεία, μιμούμενο την εμφάνιση ενός επικίνδυνου (ή δυσάρεστου στη γεύση), είδους.

Το αρσενικό και το θηλυκό του είδους Elymnia malelas, μιμείται την εμφάνιση του αρσενικού και του θηλυκού του είδους Εuploa mulciber, προκειμένου να αποφύγει τη θήρευσή του.

Το ταξείδι των δύο φίλων ξεκίνησε την 26η Απριλίου του 1848 από το λιμάνι του Λίβερπουλ. Μετά από 31 ημέρες στη θάλασσα, αποβιβάστηκαν στο Para, ένα λιμάνι που αποτελεί την πύλη εισόδου, στον Αμαζόνιο και εν συνεχεία, εγκαταστάθηκαν σε ένα γειτονικό χωριό που επέλεξαν ως ορμητήριο για τη συλλογή εντόμων και πουλιών της περιοχής. Αργότερα όμως  απεφάσισαν να συνεχίσουν τη συλλογή δειγμάτων ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο, αλλά να συναντιούνται για να συζητούν τα αποτελέσματα των ερευνών τους.
Ο Wallace επέστρεψε στη Βρετανία το 1852, έχοντας όμως χάσει τη συλλογή του Αμαζονίου, σε πυρκαγιά που ξέσπασε στο πλοίο της επιστροφής. Συνέχεια ανάγνωσης «Ο Φυσιοδίφης στον Ποταμό Αμαζόνιο»