Χαρτοκοπτική, διοράματα και ένας άγνωστος Ελληνο-Ρουμάνος βιολόγος

Το σημερινό άρθρο αφορά σε ένα είδος οικιακής ψυχαγωγίας, αλλά και εκπαίδευσης, που άνθησε κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα και επιβιώνει ως τις μέρες μας, με μικρότερη μάλλον δημοτικότητα.

Αναφερόμαστε στην χαρτοκοπτική και στις εφαρμογές της, όπως το toy paper) theater, τα διοράματα, αλλά και οι μεμονωμένες και γνωστότερες χάρτινες εικόνες διαφόρων αντικειμένων, όπως ζώων, φυτών, αυτοκινήτων κ.ά. τις οποίες το παιδί ή ο ενήλικας, έκοβε και δίπλωνε, ώστε η μορφή, μερικές φορές τρισδιάστατη, να τοποθετηθεί στον χώρο.

Όλες οι εφαρμογές αυτές, διαθέσιμες κατά το παρελθόν από περιοδικά, αλλά και στη μορφή χαρτονένιων πινάκων, έθελγαν με τις όμορφες εικόνες τους και τις εκπληκτικές λεπτομέρειες τους· παραλλήλως όμως  δίδασκαν διότι καθιστούσαν προσιτά ένα σωρό αντικείμενα (τοπία, ζώα, φυτά, θεατρικές παραστάσεις κ.ά.) που ο κατασκευαστής τους δεν θα είχε αλλιώς την ευκαιρία να δει και να θαυμάσει. Και επειδή τύχαινε τις περισσότερες φορές ο κατασκευαστής αυτός να ήταν ένα παιδάκι, το βοηθούσαν να αποκτήσει λεπτές κινητικές δεξιότητες και κυρίως να φανταστεί, να περιγράψει και να επικοινωνήσει.

  • Τα toy theaters, ήταν μινιατούρες φημισμένων θεάτρων, σκηνών ή και ολόκληρων θεατρικών έργων, τις οποίες ο χρήστης συναρμολογούσε, κόβοντας και στη συνέχεια τοποθετώντας τις εικόνες των ηθοποιών, των επίπλων, των τοπίων κ.τ.λ.

  • Τα διοράματα ήταν τρισδιάστατες μακέτες ενός τοπίου, μιας δραστηριότητας ή ενός φαινομένου, που επέτρεπαν στον θεατή τους να σχηματίσει μια ιδέα γι’ αυτά, διαπιστώνοντας, πώς τα επιμέρους τμήματά τους (από ταριχευμένα ζώα, πηλό, ξύλο, χαρτί ή άλλα υλικά) αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.

Συνέχεια ανάγνωσης «Χαρτοκοπτική, διοράματα και ένας άγνωστος Ελληνο-Ρουμάνος βιολόγος»