Οι τρεις αστροναύτες

Να βρίσκεις κάτι που αναζητείς είναι μεγάλη χαρά. Δεν συγκρίνεται όμως με το να ανακαλύπτεις κάτι, που δεν είχες καν υπόψη σου πως υπάρχει.
Αυτό το συναίσθημα αισθανθήκαμε, όταν στην καθημερινή αναζήτησή στο διαδίκτυο, πέσαμε πάνω σε ένα βιβλίο που είχε γράψει ο Umberto Eco το 1966, με τίτλο: Οι τρεις αστροναύτες.

Το βιβλίο, που τάχα είναι γραμμένο μόνο για παιδιά, αφηγείται την ιστορία, 3 αστροναυτών, ενός Αμερικανού, ενός Σοβιετικού και ενός Κινέζου που στη μακρινή δεκαετία του 60, ενώ δηλαδή ο Ψυχρός Πόλεμος και η Σινοσοβιετική διένεξη εξελίσσονταν, βρέθηκαν με τα διαστημόπλοιά τους ο καθένας, στον πλανήτη Άρη. Ήταν 3 γενναίοι άνδρες που αν και γνώριζαν ότι ίσως δεν επιστρέψουν στη Γη, ανέλαβε, ο καθένας για λογαριασμό της χώρας του, να αναζητήσει μια πιθανή κατοικία για τον άνθρωπο, τώρα που είχε συνειδητοποιηθεί το πρόβλημα του υπερπληθυσμού στον πλανήτη.

Καθένας τους ήθελε πρώτος να πατήσει το πόδι στον Άρη, έτυχε όμως και οι τρεις να προσεδαφιστούν ταυτόχρονα πάνω του. Είχαν πολλούς λόγους να αντιπαθεί ο ένας τον άλλο. Δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα, μια όταν ο Αμερικανός θέλει να χαιρετίσει κάποιον του λέει How do you do, ο Ρώσσος  ЗдрАвствуйте, ενώ ο Κινέζος 你怎么样 .

Continue reading «Οι τρεις αστροναύτες»

Ombromanie, ελληνιστί σκιομανία…

Που να φανταζόμασταν όταν με τα χέρια μας σχηματίζαμε σκιές ζώων, πίσω από το φως ενός κεριού ή ενός φακού, πως το παιχνίδι αυτό ήταν μια μόδα που τον 19ο αιώνα είχε κατακτήσει την Ευρώπη και την Αμερική, ώστε να λάβει το όνομα ombromanie (σκιομανία) και να αποκτήσει τα χαρακτηριστικά μιας παραστατικής τέχνης (Shadowgraphy, δηλ. σκιογραφία;) με σπουδαίους εκπροσώπους.

Ο ένας λοιπόν από αυτούς, Γάλλος υπήκοος, ονόματι Victor Effendi Bertrand και με βιογραφικό που ανέδυε μιαν αχλή “Οριάν Εξπρές”, καθώς είχε διατελέσει Διευθυντής του Θεάτρου της Αυτοκρατορικής Οθωμανικής Αυλής, Αξιωματικός του Τάγματος των Οσμανλιδών, Λοχαγός της Αυτοκρατορικής Οθωμανικής Φρουράς! εξέδωσε το 1892 ένα βιβλίο με τίτλο: Οι σιλουέττες των ζώων, με το χέρι.

Στις 192 σελίδες του βιβλίου του εξέθετε λεπτομερώς τα μέσα (οπτική πηγή, οθόνη) καθώς και τις οδηγίες, για τις κινήσεις των χεριών και των δακτύλων, με τις οποίες ο αναγνώστης μπορούσε να δημιουργήσει τις σκιές τετραπόδων ζώων, πτηνών, ανθρώπων, αλλά και να ανεβάσει μια μικρή παράσταση 3 πράξεων.

Continue reading «Ombromanie, ελληνιστί σκιομανία…»

Χρωματίζουμε;

Δεν μπορεί να έχετε ξεχάσει τις ευχάριστες ώρες που σαν παιδιά περάσαμε, χρωματίζοντας με ξυλομπογιές βιβλία με περιγράμματα εικόνων.
Ε’ λοιπόν αυτοί οι παιδικοί μας φίλοι έχουν έλθει πάλι στο προσκήνιο και μια πλημμυρίδα νέων τίτλων, ξένων εκδοτικών οίκων, γεμίζει πάλι τις προθήκες των βιβλιοπωλείων, απευθυνόμενη στο ίδιο κοινό, αν και 20 και 30 ή και παραπάνω  χρόνια μεγαλύτερο.

Εύκολα θα μπορούσε να υποθέσει κανείς πως είναι ένα εύρημα των επινοητικών εκδοτικών οίκων, για να αλιεύσουν πελατεία, από ένα ενήλικο κοινό που καταφεύγει στη νοσταλγία για να μειώσει το βάρος μιας καθημερινότητας η οποία γίνεται όλο και πιο πιεστική. Continue reading «Χρωματίζουμε;»