Sacura…

Ito Shinsui-1930

Η άνοιξη έχει πάρει τις στρατηγικές θέσεις της και τα τελευταία υπολείμματα ενός μακρού και δύσκολου χειμώνα τρέπονται, το ένα μετά το άλλο, σε φυγή…

Ας υποδεχτούμε λοιπόν την ευφρόσυνη εαρινή επίθεση με έναν πίνακα και μερικά χαϊκού του Ιssa για την sakura, δηλαδή την ανθισμένη κερασιά με την οποία η γιαπωνέζικη παράδοση καλωσορίζει την άνοιξη, αλλά υπενθυμίζει ταυτόχρονα, το εφήμερο του κόσμου και της ύπαρξής μας.

Χαίρετε άνθη της κερασιάς· προς τι  όμως η τόση βιασύνη να σκορπίσετε τα πέταλά σας; (1810)

Τα άνθη της κερασιάς πέφτουν. Ένα αηδόνι κελαηδά· αλλά εγώ λυπάμαι (1808)

Το σακούλι μου άδειασε από ρύζι. Όμως οι κερασιές ανθίζουν. (1805)

Άνθη της κερασιάς. Πρόσκαιροι κάτοικοι αυτού του κόσμου (1810)

Στην σκιά των ανθισμένων κερασιών, κανείς δεν είναι απόλυτα ξένος. (1819)

Νυχτερινά άνθη της κερασιάς. Αιθέριες δέσποινες που ζείτε ανάμεσά μας. (1820)

Χωρίς να λυπάστε πέφτετε και σκορπίζεστε. Άνθη της κερασιάς. (1821)

Άνθη της κερασιάς. Αν ήμουν είκοσι χρόνια νεώτερος…

Άνθη της κερασιάς. Όμορφες γυναίκες του Κυότο με τα μάγουλά σας τυλιγμένα σε εσάρπες. (1823)

Υφέρπον το βουνό αναδύεται. Ανάμεσα από τα άνθη της κερασιάς.

Τα εξώφυλλα ενός σημαντικού περιοδικού Κυτταρικής και Μοριακής Βιολογίας

Μπορεί μια παραδοσιακή τεχνοτροπία να αποδώσει σύγχρονα θέματα και μάλιστα από την αιχμή της σύγχρονης επιστήμης και τεχνολογίας; Μπορεί! Και το αποδεικνύει το επίσημο περιοδικό της Εταιρείας Μοριακής Βιολογίας της Ιαπωνίας, το Genes to Cells, το οποίο εκτός από τη σημαντική αρθρογραφία και τον υψηλό impact factor του, πιστώνεται τα πανέμορφα και αμιγώς ιαπωνικά εξώφυλλά με θέματα αντλημένα από τη Μοριακή και Κυτταρική Βιολογία.

Κοιτάζοντας τα εξώφυλλα αυτά δεν ξέρει κανείς τι να πρωτοθαυμάσει· τις λιτές και κομψές  γιαπωνέζικες γραμμές τους ή τον ευρηματικό τρόπο με τον οποίο  δύο μονοζυγωτικές γκέισες, η εικόνα ενός δρόμου με ανθρώπους που σκιάζονται από ομπρέλες, ή μια παραδοσιακή τεχνική επεξεργασίας του μεταξιού για τα κιμονό, παραπέμπουν σε γνωστά βιολογικά αντικείμενα όπως  αντίστοιχα, ο ρόλος του επιγενώματος στην ανάπτυξη της προσωπικότητας, τα νουκλεοσώματα , ή τα πολυσώματα;

(Αριστερά) Ως μονοζυγωτικές δίδυμες είναι ίδιες οι δύο αδελφές. Όμως το ντύσιμό τους μαρτυρά διαφορετικό γούστο, κάτι που μπορεί να αντανακλά τη διαφορετική δράση του επιγενώματός τους (Δεξιά) Μια ευφυής και καλαίσθητη αναπαράσταση των νουκλεοσωμάτων με τις περιελιγμένες, δίκην DNA, κορδέλες, γύρω από την ομπρέλα-που συνθέτουν οι ιστόνες…
To Yuzen Nagashi ήταν μια παραδοσιακή τεχνική κατά την επεξεργασία του μεταξένιου υφάσματος των κιμονό, όπου οι υφαντουργοί το έπλεναν στον ποταμό Kiryu, προκειμένου να απομακρύνουν την πάστα και το επιπλέον χρώμα που είχε χρησιμοποιηθεί κατά τη βαφή του. Στην εικόνα το ύφασμα είναι τόσο μεγαλύτερο, όσο η βάρκα είναι περισσότερο απομακρυσμένη από την όχθη του ποταμού, όπως και το πολυπεπτίδιο είναι τόσο μεγαλύτερο στο πολύσωμα, όσο το ριβόσωμα που το συνθέτει, είναι περισσότερο απομακρυσμένο από το 5΄άκρο του mRNA.

Συνέχεια ανάγνωσης «Τα εξώφυλλα ενός σημαντικού περιοδικού Κυτταρικής και Μοριακής Βιολογίας»

Ιαπωνική Τέχνη

Ξεχωρίζει για τις φινετσάτες γραμμές της, αλλά και για την απλότητα και την ευκρίνεια με την οποία παρουσιάζει τα αγαπημένα θέματά της, που αντλούνται από τον φυσικό κόσμο και ιδιαιτέρως τα άνθη και τα πουλιά.

Από τους πολλούς, φημισμένους αλλά και ανώνυμους Ιάπωνες ζωγράφους που εμπνεύστηκαν από την Ιαπωνική φύση, επιλέξαμε να σας παρουσιάσουμε τον Ohara Koson, που έζησε και δημιούργησε στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου.

Το έργο του, έτυχε μεγάλης αναγνώρισης στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, περιέργως όμως στην πατρίδα του αγνοήθηκε επί μακρόν. Ανήκε σε ένα καλλιτεχνικό κίνημα (Shin-Hanga) το οποίο εμπλούτισε τα παραδοσιακά στοιχεία της ιαπωνικής ζωγραφικής με στοιχεία από τον ιμπρεσιονισμό. Συνέχεια ανάγνωσης «Ιαπωνική Τέχνη»