Τ’ αστέρια της θάλασσας

Εκδόθηκε το 1895, έφερε τον τίτλο Ζωντανά φώτα, μια εκλαϊκευμένη επισκόπηση των φωσφοριζόντων ζώων και φυτών, και συγγραφέας του ήταν ο Charles Frederick Holder, ένας παθιασμένος φυσιοδίφης, εμπνευστής των αγώνων της υπεράκτιας αλιείας που είχε διατελέσει επιμελητής του Αμερικανικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας.

Στις 274 σελίδες του περιγράφονται γλαφυρά, αλλά με επιστημονική ακρίβεια, οι ως τότε γνωστοί οργανισμοί που εκδηλώνουν το φαινόμενο της βιοφωταύγειας και περιλαμβάνονται 26 λιθογραφίες που τους εικονίζουν.

Παρουσιάζουν ενδιαφέρον διότι θυμίζουν (στους παλαιότερους) τις όμορφες λιθογραφίες που συνόδευαν τις ιστορίες του Ιουλίου Βερν, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αποδίδεται ο βιοφωτισμός (λευκός στον σκοτεινό περίγυρο της βαθειάς θάλασσας).

Από αυτές λοιπόν αποσπάσαμε τις πιο αντιπροσωπευτικές και παραθέσαμε δίπλα σε κάθε μια, μια σύγχρονη φωτογραφία του εικονιζόμενου οργανισμού. Έτσι θα έχετε τη δυνατότητα να συγκρίνετε την ακρίβεια του σκίτσου που χρησιμοποιήθηκε στη λιθογραφία, αλλά και να απαντήσετε για λογαριασμό σας, στο ερώτημα που (χρόνια τώρα) μας απασχολεί: Ποια είναι η καλύτερη απόδοση των οργανισμών; Η φωτογραφική ή η ζωγραφική;

H Pyrosoma-ένα βιοφωσφορίζον χιτωνοφόρο-και δύτης
Noctiluca, το δινομαστιγοφόρο με το ποιητικό όνομα: Νυχτερινή λάμψη, λόγω του αντιληπτού τη νύχτα φωτός που εκπέμπει

Στη Noctiluca αποδίδεται (χωρίς να είναι απολύτως διασαφηνισμένο) το φαινόμενο των «γαλακτωδών θαλασσών», δηλαδή των εκτεταμένων υδάτινων μαζών που λάμπουν απόκοσμα, στο σκοτάδι. Το φαινόμενο αυτό αποδίδεται στην επόμενη εικόνα, όπου κατά την περιγραφή ενός εξερευνητή της εποχής, του Μ. De Tessan, «Τη νύχτα της 10ης Απριλίου στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, η θάλασσα έλαμπε τόσο, ώστε να είναι δυνατή η ανάγνωση ενός βιβλίου«.

Ο Tessan καθώς διαβάζει, υπό το φως της φωσφορίζουσας θάλασσας

Ανάλαφρο και διαφανές, δικαίως το κτενοφόρο φέρει τη συστηματική ονομασία Cestum veneris, δηλαδή ζώνη της Αφροδίτης.

Η ζώνη της Αφροδίτης
To κτενοφόρο Beroe

Οι σάλπες είναι πλαγκτονικά χιτωνοφόρα. Σχηματίζουν μακρές φωτεινές αλυσίδες που λάμπουν έξοχα στο σκοτάδι.

Οι σάλπες και οι φωτεινές αλυσίδες τους

Ο Eustomias obscurus. Ο βιοφωσφορίζον ιχθύς των ωκεάνιων βαθών του Ινδικού, Ειρηνικού και Ατλαντικού Ωκεανού.

Eustomias obscurus

To Ηλιόψαρο, ο μεγαλύτερος οστεϊχθύς, καθώς το βάρος του μπορεί να φθάσει τον ένα τόνο!

Sunfish (Mola mola)

Οι αναγνώστες που επιθυμούν να δουν ή να «κατεβάσουν», αυτό το πραγματικό ενδιαφέρον βιβλίο, μπορούν να το επιχειρήσουν από εδώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s